In kleine groepen gaan we in gesprek om te discussiëren over aangedragen thema’s zoals vrijheid en verbondenheid. Deze gesprekken wisselen we af met persoonlijke verhalen, gedeeld door de gespreksleider en spreker van deze dag, Winston Brandon; verhalenverteller en podcast maker. Vanuit zijn eigen ervaringen deelt hij met ons diverse zaken.

Het doel is om betekenis te geven aan ervaringen, inzicht te krijgen in verschillende perspectieven, bewustwording over o.a. het slavernijverleden en om verbinding binnen de lokale gemeenschap te versterken en samenwerking te verbeteren.
Naast ruimte voor mooie gesprekken zal de middag/avond gevuld worden met heerlijke hapjes van de Surinaamse en Caribische keuken, en liederen van het koor Fri Yeye.

Schuif zondag 20 september aan tafel voor verdieping, verbinding en waardevolle gesprekken om wederzijds begrip te bevorderen en vooroordelen te verminderen.
Zien we je dan? Je bent van harte welkom!

📅 Zondag 20 september
⏱️ Inloop 15.00 | Start 15.30
📍 Taqa Theater De Vest, Canadaplein 2 Alkmaar

Toegang gratis! Aanmelden is wenselijk, graag vóór 15 september via het e-mailadres info@ketikotialkmaar.nl.

Er is zoals je ziet nog veel werk aan de winkel! Kom jij ook een bijdrage leveren? Alle kleine beetjes helpen! Samen maken we de geschiedenis zichtbaar.

Wij werken nu aan begrip, verbinding, saamhorigheid om samen naar de toekomst te kijken.

Met dank aan iedereen die van deze dag een heel mooie heeft gemaakt.
Wie leuke ideeën heeft kan zich ook aanmelden.

Stichting Comité 30juni/1juli Alkmaar

Bekijk alle foto’s op onze Facebook pagina

Dit event was onderdeel van het maatschappelijke programma Victorie MOVES, een maatschappelijke programmering, waarbij muziek telkens het inhoudelijke haakje vormt en wordt ingezet als middel voor ontmoeting, dialoog en positieve maatschappelijke impact. Victorie MOVES staat voor een omgeving waarin muziek, cultuur en diversiteit worden gevierd en mensen met elkaar verbonden zijn.

In verband met de KetiKotimaand raakten wij in gesprek met elkaar over het slavernijverleden.
Er werden verschillende verhalen en ervaringen verteld door verschillende sprekers.
Ook ondergetekende startte met het KetiKoti verhaal en ervaringen.
Rode draad was de Documentaire “Bitterzoet.”

Dit is belangrijk omdat men nog steeds last heeft van dit onaangename verleden.
Vooral de nawerking hiervan is nog steeds voelbaar.
Denk aan gevoelens van ongelijkheid, discriminatie, achterstelling en het verlies van culturele identiteit.
Ook jongeren van nu kunnen er last van ondervinden.

We hadden optredens van verschillende artiesten, jonge rappers die duidelijk en met veel enthousiasme
hun gevoelens kenbaar maakten.

De zeeer populaire en ook één van hun voorbeelden, rapper Fresku was ook aanwezig en deelde zijn eigen ervaringen.
Hij hoorde de rappers aan en gaf ze belangrijke tips.
Ik en ook alle aanwezigen vonden het heel indrukwekkend wat ze ten gehore brachten.

In de pauze hadden we de traditionele “her’heri” en voor de veganisten “rijst met pom en kousenband.”

Hierna het spetterende optreden van Fresku op de Roofgarden in tropische sferen.

Hierdoor willen we werken aan een samenleving waarin deze belangrijke thema’s centraal staan.
Vrijheid, gelijkheid en respect zijn enorm belangrijk.

Namens Stichting Comité 30juni/1 juli Alkmaar bedanken we iedereen die deze mooie- en perfecte samenwerking tot stand brachten.
Podium Victorie(Marita Bruning), KetiKoti, FRESku, Chris Vijn van jongerenproject YUSU,
Sherwin Kirindongo, Kevin Bruin aka_dekeffer, Shannah Telleman en vele anderen.

Met switi lieve groet
Henk Heilbron
Voorzitter Stichting Comité 30juni/1juli Alkmaar

De studiezaal van het Regionaal Archief Alkmaar zat bomvol met belangstellenden. Moderator Sherwin Kirindongo leidde het publiek vakkundig door het programma. Na een geweldig interessante opening van Peggy Bouva, die met Maartje Duin maker is van de podcast Plantage van onze voorouders, presenteerde hostoricus en onderzoeker Karwan Fatah-Black de resultaten. Het onderzoek voerde hij uit met Camilla de Koning
Het Alkmaarse stadsbestuur heeft met name in de 17e en 18e eeuw flink geïnvesteerd, deelgenomen en wreedheden begaan in de slavernij, zowel via de VOC als de WIC.
Bij het panelgesprek dat daarop volgde werden persoonlijke verhalen gedeeld, de beladen pijnlijke historie aan het heden gekoppeld en kon er aandacht besteed worden aan de ‘wat nu’ vraag.
Het is goed dat er een officiële reactie ligt van de klankborgroep in de vorm van een aanbevelingsbrief voor Gemeente Alkmaar. Laten we hopen dat de handschoen snel na de gemeenteraadsverkiezingen wordt opgepakt en het nieuwe college daadwerkelijk bestuurlijke verantwoordelijkheid, bereidheid en eigenaarschap neemt om dit onderwerp in Alkmaar op de kaart te zetten en blijvend te borgen.

📚 https://lnkd.in/eNabC3K6
De hele publicatie van het onderzoek ‘Alkmaar en het slavernijverleden’ is hier online te lezen. De cover van het boek is gemaakt door kunstenaar Sithabile Mlotshwa

Stichting Alkmaar voor Alkmaar:

• Maja Drenthe
• Dedwig van de Kooye

Stichting Pehchaan:

• Shakuntala Joemrati-Manichand

Stichting Bersamaju:

• Susan Patty
• Linda Frans

Discriminatie.nl Noord Holland Noord

• Sherwin Kirindongo

Regionaal Archief Alkmaar

• Paul Post
• Mariëlle Hageman

Onafhankelijke leden – Klankbordgroep

• Mark Ponte
• Caroline Drieënhuizen
• Annemarie Tel

Keti Koti Alkmaar – Stichting Comité 30 juni/1juli Alkmaar

• Henk Heilbron

Gemeente Alkmaar

• Ema Najetovic
• Helen Groves
• Christian Schouten

Onderzoekers

• Karwan Fatah-Black
• Camilla de Koning

Comité Keti Koti Alkmaar werkt voor deze verhalensalon/ gesprekstafel samen met Womanlink.

Op zondag 8 maart is er een gelegenheid om samen te komen en naar een mooie vertelling te luisteren van Yvette Kopijn!
Voor iedereen toegankelijk, mannen/ vrouwen en uit alle lagen van de bevolking!!

Wat gebeurde er na de afschaffing van de slavernij in Suriname, toen Chinezen, Hindoestanen en Javanen als contractarbeiders werden ingezet? En wat zien we als we deze geschiedenis door de ogen van vrouwen bekijken?

In vergaderzaal 1 van Theater De Vest leidt Yvette Kopijn een vrouwenverhalensalon rond haar proefschrift “Door Vrouwen Gedragen”.
Ze leest fragmenten uit levensverhalen van drie generaties Javaans-Surinaamse vrouwen en gaan wij samen in gesprek over lijden, verzet en veerkracht.

We starten om 15:00 uur.

Meer info en aanmelden Vrouwendag in Alkmaar, www.womanlink.nl

Een plek voor ontmoeting en open gesprek

De gesprekstafels zijn bedoeld als veilige en laagdrempelige plekken waar mensen van diverse achtergronden samenkomen. Hier kunnen zij ervaringen uitwisselen, discussiëren over maatschappelijke thema’s en luisteren naar elkaars verhalen. Het doel is om wederzijds begrip te bevorderen en vooroordelen te verminderen.

Verhalenverteller als bruggenbouwer

Uniek aan deze bijeenkomsten is de aanwezigheid van een verhalenverteller die voorafgaand aan de gesprekken een historisch of persoonlijk verhaal deelt. Deze verhalen bieden een verbindende context en nodigen uit tot reflectie en gesprek. “Verhalen maken geschiedenis tastbaar en helpen ons om met elkaar in contact te komen,” aldus een woordvoerder van de stichting.

Versterken van de lokale gemeenschap

Met deze gesprekstafels wil Stichting Keti Koti Alkmaar een bijdrage leveren aan een inclusievere en hechtere samenleving. Door het stimuleren van dialoog over verleden, heden en toekomst, ontstaat meer begrip en respect tussen inwoners. Dit initiatief sluit aan bij bredere maatschappelijke bewegingen die streven naar gelijkwaardigheid en rechtvaardigheid.

Iedereen is welkom

De bijeenkomsten staan open voor iedereen die wil luisteren, leren en delen. Of je nu jong of oud bent, met of zonder migratieachtergrond, je bent welkom aan de gesprekstafel. De stichting hoopt zo een diverse groep deelnemers te bereiken en een levendige, open sfeer te creëren.

“De gesprekstafels vinden plaats op verschillende data en locaties in Alkmaar. Voor meer informatie en aanmelden kun je terecht op de website van Stichting Keti Koti Alkmaar en op onze socials.”

Dialoogtafel Internationale Vrouwendag Alkmaar zondag 8 maart
Op deze zondag is een gelegenheid om samen te komen en naar een mooie vertelling te luisteren van Yvette Kopijn! Voor iedereen toegankelijk, mannen/ vrouwen en uit alle lagen van de bevolking!!

Wat gebeurde er na de afschaffing van de slavernij in Suriname, toen Chinezen, Hindoestanen en Javanen als contractarbeiders werden ingezet? En wat zien we als we deze geschiedenis door de ogen van vrouwen bekijken? “We starten om 15.00 uur en vinden het fijn als u zich aanmeldt via womanlink.nl .”

Dialoogtafel zondag 20 september Pax Vredesweek
Tot slot: ”Deze bijeenkomst in de Pax/Vredesweek richt zich op vrijheid; Marian Markelo komt ons vertellen wat echte vrijheid is. Daarna gaan wij in dialoog en praten over wat vrede is en wat dat voor ons betekent. Meer info volgt.”

Suriname werd een republiek. De weg naar de onafhankelijkheid is een lange hobbelige weg geweest.

Begonnen als wingewest met alles dat daarbij hoorde zoals de slavernij , uitgegroeid tot een kolonie en in 1954 een zelfstandig land binnen het Koninkrijk der Nederlanden geworden.

Als je al deze fases op een rijtje zet is de roep naar onafhankelijkheid te begrijpen. De slavernij en het kolonialisme hebben het land niet veel opgeleverd. In 1954 werd met de invoering van het statuut waarbij Suriname en de voormalige Nederlandse Antillen zelfstandige landen werden binnen het Koninkrijk eigenlijk de stap gezet richting volledige onafhankelijkheid en kwam er meer erkenning voor de binnenlandse politiek.

Eigenlijk kun je zeggen dat de verschillende fases steeds een stukje verandering, niet perse verbetering brachten. De slavernij daar kunnen we kort over zijn. Dat was een wreed en onmenselijk systeem gericht op het maken van zoveel mogelijk winst.

Daarna brak de koloniale periode aan waar er ook geen sprake was van gelijkheid en verdeling van de rijkdommen nog steeds ongelijk was. Na de Tweede Wereldoorlog en het debacle in Nederlands Indië beloofde  Koningin Wilhelmina meer zelfstandigheid aan Suriname en de Nederlandse Antillen. Dit leidde tot het statuut van 1954, waarbij steeds meer sprake was van gelijkheid binnen het Koninkrijk. Maar men wilde meer? Men wilde volledig onafhankelijk worden. Of lijkt dat maar zo? Net zo verdeeld als Nederland nu is, zo verdeeld was men in Suriname ook als het gaat om de onafhankelijkheid.

De beslissing om onafhankelijk van Nederland te worden heeft het maar net gehaald. In het parlement van Suriname had men een ‘overloper’ van de oppositie nodig om een meerderheid te verkrijgen.

Deze persoon werd door de coalitie tot held bestempeld en door de oppositie als verrader. Maar hoe het ook zijt deze ene man heeft een belangrijke rol gespeeld in de geschiedenis van de onafhankelijkheid.

Maar niet alleen in Suriname was er sprake van de wens onafhankelijk te worden. Ook de Nederlandse regering o.l.v. Joop den Uyl zag in die wens een mooie gelegenheid om van Suriname af te komen.

Belangrijk te weten is dat er nooit een referendum is gehouden onder de bevolking. Want net zo verdeeld als het parlement was, zo verdeeld was de bevolking ook. Niet voor niets zijn er vele tienduizenden Surinamers nog voor de onafhankelijkheid naar Nederland verhuisd. Men had geen vertrouwen in de onafhankelijkheid. Dat is een feit.

Echter is Suriname nu 50 jaar later nog steeds een onafhankelijke staat. Tenminste staatkundig gezien.  Economisch, bestuurlijk en sociaal maatschappelijk is het land nog steeds afhankelijk van buitenlandse inmenging. En natuurlijk zul je elkaar altijd nodig hebben en zal men moeten blijven samenwerken, maar de vraag is of de onafhankelijkheid echt een verandering heeft gebracht.

Ja Suriname mag hun eigen beslissingen nemen en hoeft geen toestemming meer te vragen aan Nederland. En ja Suriname heeft er vaak een puinhoop van gemaakt, maar zeggen de rasoptimisten en voorstaanders van de onafhankelijkheid, het is tenminste onze eigen puinhoop terwijl de tegenstanders zeggen, zie je nou wel, wij hebben hiervoor gewaarschuwd.

Hoe dan ook Suriname staat nu voor een echte tweesprong. Een vrouwelijk president die een brede coalitie heeft gevormd. Enorme voorraden olie en gas voor de kust en natuurlijk heel veel goud.

De vraag is welke afslag neemt men. Neemt men de bekende afslag van corruptie, willekeur en chaos of neemt men de afslag van orde, integer beleid, goede investeringen en een eerlijke verdeling van de rijkdom waar men al zolang prat op gaat. De geschiedenis spreekt niet in hun voordeel, hoewel er is hoop want heel even was er sprake van een stabiel beleid onder de drie weken geleden overleden president Venetiaan. Dus men kan het wel.

Laten wij de hoop uitspreken dat de vele spoken uit het verre en recente verleden nu voorgoed verdwenen zijn en dat op de 50^e verjaardag, die in de Surinaamse samenleving zo een belangrijk rol speelt er nu echt een begin gemaakt kan worden met de echte onafhankelijkheid.

Want staatkundig zijn we misschien 50 jaar vrij maar in de praktijk staan we nog helemaal aan het begin.

Michael Krieger/ auteur

Wereldburger